Spanning in Florence

Spanning in Florence

Stel  je voor:  je loopt vanaf de Piazza del Duomo in Florence niks vermoedend de Via Calzaiuoli in – de grote shoppingstraat die de Piazza del Dumo verbindt met de Piazza della Signoria – en opeens besluipt je het gevoel stiekem gadegeslagen te worden. Tussen al die mensen, die zich absoluut niet met jou lijken bezig te houden, hoe is dit mogelijk..? Je draait je om en omdat je net uit de richting van de Duomo komt,  dwaalt je blik automatisch weer terug in die richting. En dan zie je het: rechts  boven je, in een nis op halve hoogte in de wand van de klokkentoren, staat iemand, die je in de gaten houdt…

Het is een beeld, op de tweede plaats van links, tussen drie collega’s, voor ieder een eigen nis. Het beeld lijkt je te bekijken, er gaat kracht van hem uit en je voelt je klein terwijl je omhoog kijkt. Wie is die man? Een passerende Florentijn helpt je: het is de profeet ‘Lo Zuccone’ (pompoenhoofd). Maar.., of je nu wel of niet over veel bijbelkennis beschikt, een profeet die pompoenkop genoemd wordt? Uiteindelijk vind je iemand die je de echte naam van de man verraadt: Habakuk.
Ad rem als altijd hadden de Florentijnen al snel nadat Habakuk in zijn nis werdt gezet in ca. 1424, meteen goed gezien dat de hoofdvorm van deze ‘pelato’ (kaalkop) uitnodigde tot een vergelijking met dit gewas……meer volgende week

Advertenties

Droomplekken rondom Cortona-Blog

Droomplek 1

een blik van onderaf op de gevel van de Pieve

Arezzo, Pieve S. Maria Assunta
Als je in Arezzo voor de gevel staat van de prachtige Romaanse kerk , Maria Assunta gewijd (d.w.z.: de in de hemel opgenomen Maria), valt je oog meteen op iets bijzonders in het binnenste van de portaalboog: een Middeleeuwse 12 maanden kalender van gebeeldhouwde figuren , die op zeer plastische wijze werkzaamheden verrichten die bij de 12 maanden van het jaar passen.

Aflevering 1: de maand januari-de soep gaar laten koken
Kijk je voor de gevel staand naar het eerste segment rechtsonder, dan kijkt de tweekoppige Janus je aan (zie foto hieronder) . Nou ja, aankijken? Een hoofd kijkt de straat , de Corso d’Italia, in en een ander kijkt richting binnenste van de kerk. En inderdaad, dat is waar het om gaat. Janus , een Romeinse god, stond in menig tempel- of huisingang om de binnenkomenden en uitgaanden zijn zegen te geven, in Romeinse tijden wel te verstaan. In Cortona, in het stedelijk museum MAEC , hebben we een Etruskisch voorbeeld van deze verkeersgod: de Etrusken noemden hem Culsans.
Janus in Arezzo siert nog steeds ons Middeleeuwse buitenportaal om symbolisch de overgang van het oude naar het nieuwe jaar te begeleiden (het woord “januari” is dus afgeleid van de naam van deze god). Met de linkerhand houdt hij een karaf en met de rechterhand een beker in de hand om voor de open haard een dronk uit te brengen. Maar het kan ook net zo goed gaan om gewoon wijninschenken , de calorieën en energie had men nodig in deze koude Middeleeuwse januarimaand. Op de achtergrond, onder de schoorsteenmantel , zien we een grote kookpot, die altijd op het vuur staat en waarin een oneindige hoeveelheid groenten en –in veel mindere mate- vlees en andere ingrediënten iedere dag weer belanden. De zo ontstane “brodo” of “minestra”(=soep) is in de Italiaanse huizen nog steeds de “opkikker” van de avond na een koude dag. Onder de schoorsteenmantel hangen ook de worstjes, de “salsicce” , vanaf december , de slachtmaand, rookwaar in de schoorsteen.

van l. naar r.: maart-februari en januari
van l. naar r.: maart-februari en januari

Aflevering 2: de maand februari- met dat bijltje hakken
Om het haardvuur van de maand januari  onder de schoorsteenmantel  op gang te kunnen houden, moest er in het vooruit een houtvoorraad aangelegd worden. Wanneer de bomen nog droog zijn, en dat is  in februari nog het geval,  worden ze gekapt. Ook de wijnranken en olijfbomen worden in die periode gesnoeid. En natuurlijk worden er ook nieuwe hulpwerktuigen voor de landbouw gemaakt uit het hout. Het hakbijltje van de middelste figuur in de foto kan naar die aktiviteiten verwijzen.Degenen die het kunnen weten  zeggen dat het type bijltje alleen naar de houtkap verwijst . Maar, of men nu hakte  of snoeide overdag , ‘s avond was er in de koude maanden tijd voor de zogenaamde “veglia”. Misschien kun je de “veglia” omschrijven als de archaische  tv, met de hoofdrolspelers uit eigen huis. Men zat ’s avonds tezamen onder de schoorsteenmantel rond het vuur en de verhalen kwamen los , zowel over de “dingen van de dag” als de “gouwe ouwe”. De kinderen zaten er ook bij of luisterden mee vanuit hun bed en hadden op die manier  hun levenslessen.

Op Casa Faulle hebben we op de haardplekkenhoutkachels ingebouwd, opdat onze gasten in de winter het warm kunnen krijgen in hun woning. Desalniettemin is het in de huizen nog goed voelbaar dat hier boerenfamilies (voor de oorlog, in de jaren  1930-1940 woonden hier zo ongeveer 45 personen) woonden, de huizen zijn typische “case coloniche”.

Droomplekken rondom Cortona

Droomplek 1

Arezzo, Pieve S. Maria Assunta

Als je in Arezzo voor de gevel van de prachtige Romaanse kerk , Maria Assunta gewijd d.w.z.: de in de hemel opgenomen Maria), valt je oog meteen op iets bijzonders in het binnenste van de portaalboog: een Middeleeuwse 12 maanden kalender van gebeeldhouwde figuren , die op zeer plastische wijze werkzaamheden verrichten die bij de 12 maanden van het jaar passen.

Aflevering 1: een varkentje slachten-wassen

En wat zien we bij de maand december? Een man die met verve zijn mes in de hals van een varken zet, dat op z’n rug voor hem ligt. De heel duidelijk gebeeldhouwde witte band om de buik van het zwijntje duidt op het nog steeds in deze steken gefokte en geslachte varken dat in het Italiaans “cinta senese” heet. Lees verder “Droomplekken rondom Cortona”